Podejście do nauczania dzieci



Maria Montessori nazwała swoje podejście do nauki dla dzieci z systemem samorozwoju dziecka w dydaktycznym przygotowanym środowisku. Ona podkreślała, że nauczyciel podczas nauki dziecka musi wcielić się w rolę obserwatora i mówiła o znaczeniu samodzielnego wyboru materiałów dydaktycznych oraz samodzielnego rozwiązywania problemów dziecka.

Nauczyciel nie powinien ingerować, nie powinien narzucać te lub inne zasady, nie powinien zabraniać i poprawiać dziecka. On po prostu bada jego zachowanie w nowym środowisku i pomaga tylko wtedy, gdy dziecko sam o to prosi. Proces uczenia się i wszystkie metody, utworzone Montessori, tworzyła się na fizjologicznych wiedzy o rozwijającym się człowieku. Znając wszystkie cechy pamięci, koncentracji uwagi i zdolności poznawczych dziecka w danym okresie doszła do wniosku, że rozwój osobisty i swoboda działania jest po prostu potrzebne dziecku do prawidłowego rozwoju.

Dzieci – inne

Taką nazwę nosi jeszcze jedna ważna książka Montessori. Już po nazwie można się zorientować, o czym mówiła Montessori ze stron tej pracy. Dzieci – absolutnie nie jest podobny do nas, działają nie tak jak dorośli i mają ogromną liczbę funkcji, o których my, dorośli, często zapominamy. Postulat ten był podstawą pracy Montessori.

Dorośli gromadzą nowe doświadczenia i poznają nowe informacje, analizuje i syntetyzuje ją. Dziecko postrzega otaczający go świat “w jednym kawałku”, on nie widzi poszczególnych właściwości zjawiska, a po prostu zapamiętuje go w całości. Dlatego nie można mówić, że dziecko, na przykład, zapamiętałem nazwę zwierzęcia lub rośliny. Aby coś zapamiętać, dziecko w pierwszej kolejności trzeba rozwijać pamięć, której u niego w młodym wieku jeszcze nie. Dziecko mieszka o wiele wolniej dorosłych, bo jego naturalny rytm wolniej, niż u nich. Jeśli dorośli patrzą w przyszłość i są w stanie planować swoje działania z wyprzedzeniem, to dziecko mieszka w jednej chwili, nie myśląc o tym, co będzie jutro.

Dzieci mogą uczyć się tylko za pomocą praktycznego doświadczenia. Oznacza to, że jeśli dorośli mogą przeczytać książkę i zapamiętać kolejność działań, to dziecku zrozumieć, jak zrobić coś, trzeba kilka razy powtórzyć to w praktyce. Dla dzieci bardzo ważne są emocje, które przeżywają podczas wykonania tych lub innych działań. On pasty – ciągle naśladuje dorosłych, powtarza ich nawyki i zwyczaje, ale w tym samym czasie wymaga niezależności i samodzielności. Stać się niezależnym od rodziców, być może, największe pragnienie dziecięcego okresu. Dziecko czerpie przyjemność tylko wtedy, gdy wykonuje jakąś czynność samodzielnie, przyciągnął go nie wynik jego pracy, a mianowicie proces samodzielnego wykonania.

Podejście do nauczania dzieci





100porad.xyz korzysta z plików cookie, aby być lepiej. Przed przystąpieniem do czytania musisz zaakceptować zasady i warunki

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close